Venus in Furs is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1869 van Leopold von Sacher Masoch, die in dit werk voor het eerst in de literatuur het begrip “masochisme” heeft beschreven. De film is opgebouwd uit verschillende tijds- en verhaalniveaus, die onderling met elkaar verbonden zijn en een interactie aangaan. Het is moeilijk te zeggen op welk niveau zich de werkelijkheid afspeelt en of er überhaupt sprake is van werkelijkheid, temeer daar in zij niet in stijl verschillen. De film begint met een beeld van een jongeman, Severin von Kusiemski, die op een bank in een overweldigend classicistisch gebouw zit. Dezelfde jongen sluit, op een ander niveau een contract met een vrouw, Wanda von Dunajew, en wordt haar bediende tijdens een treinreis. Een derde laag bestaat uit de seksuele fantasieën van de jongen over zichzelf en Wanda. In deze fantasieën beleven ze een klassieke SM relatie, hij is de slaaf en zij is de bestraffende meesteres. Er zit echter een paradox in hun hun relatie. Terwijl Severin gelooft in zijn rol als masochist, handelt Wanda niet uit overtuiging, maar doet zij met hem mee uit liefde.
De film is onder meer opgebouwd uit extreme close-ups van hun lichamen en gezet in een kille atmosfeer van de classicistische architectuur, wat visueel het gevoel van ondergeschiktheid accentueert, en tegelijk een vervreemde, tijdloze atmosfeer creëert. De zwart-wit beelden van de film zijn contrastrijk belicht en bevestigen zo de onwerkelijke, droomachtige sfeer van de film.
Speelfilms
Televisie
